حکایت بچه بازیگوش

ﻋﺎﺭﻓ ﻪ ﺩﺭ ﻣﺴﺮ ﻣﺴﺎﻓﺮﺕ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﻬﺮ ﺷﺪ،

ﻣﻮﻳﺪ :

ﺩﺪﻡ ﺑﻪﻫﺎ ﺷﻬﺮ، ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﺎﺯ ﻫﺴﺘﻨﺪ ...

ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﻔﺘﻢ : ﺍﻦ ﺑﺎﺯِ ﺑﻪﻫﺎ ﺣﻤﺘ ﺩﺍﺭﺩ، ﺗﺎ ﻏﺮﻭﺏ

ﺍﺴﺘﺎﺩﻡ.

ﻏﺮﻭﺏ ﺑﻪﻫﺎ ﺭﻓﺘﻨﺪ.

ﺍﺯ ﺍﻦ ﺑﻪﻫﺎ ﺧﺎﻧﻪﺷﺎﻥ ﻧﺰﺩ ﻣﺪﺍﻥ ﺑﻮﺩ ...

ﺩﺭِ ﺧﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺯﺩ :... ﻣﺎﺩﺭ، ﻣﻨﻢ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻦ !

ﻣﺎﺩﺭ : ﺑﺎﺯ ﻧﻤﻨﻢ !

- ﺮﺍ ﻣﺎﺩﺭ؟ !

ﻮﻥﻪ ﻫﺮﺷﺐ ﺩﺮ ﻣﺎ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺱﻫﺎ ﺜﻒ ﻭ

ﺎﺭﻩ ﻪ ﻫ ﺑﺎﺪ ﺑﺸﻮﺭﻡ ﻭ ﺑﺪﻭﺯﻡ، ﻣﻦ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪﻡ ..

- ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻦ، ﺷﺐ ﺍﺳﺖ ﻣﺎﺩﺭ ...

ﻫﺮ ﺍﻦ ﺑﻪ ﺩﺍﺩ ﺯﺩ ﻓﺎﺪﻩ ﻧﺮﺩ .

ﺶ ﺭﻓﺘﻢ ... ﺩﺭ ﺭﺍ ﺯﺩﻡ ...

- ﻣﺎﺩﺭ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻨﺪ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻋﻠﻤﺎ ﻫﺴﺘﻢ ...

ﻣﺎﺩﺭ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﺮﺩ .

ﻔﺘﻢ : ﻣﺎﺩﺭ، ﺍﻦ ﺑﻪ ﺭﺍ ﺑﺮﺍ ﺭﺍ ﺭﺍﻩ ﻧﻤﺪ؟

ﻔﺖ : ﺁﻗﺎ ﺧﺴﺘﻪﺍﻡ ﺮﺩﻩ .. ﺍﺯ ﺑﺲ ﻫﺮ ﺷﺐ ﺩﺮ ﻣﺎﺪ

ﺧﺎﻧﻪ ...

ﺑﻪ ﺑﻪ ﻔﺘﻢ : ﻗﻮﻝ ﻣﺪ ﺩﻳﻪ ﺷﺐﻫﺎ ﺩﺮ ﻧﺎ ﺧﺎﻧﻪ؟

ﻟﺒﺎﺳﺖ ﺭﺍ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻧﻨ؟

ﻔﺖ : ﺑﻠ ...

ﻔﺘﻢ ﺑﺮﻭ ﺧﺎﻧﻪ ..

ﺑﻪ ﺭﻓﺖ ﺩﺍﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ ...

ﺻﺒﺢ ﻪ ﺁﻣﺪﻡ ﺩﺭ ﻨﺎﺭ ﻣﺪﺍﻥ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪﻡ .. ﺩﺪﻡ ﺩﺭِ ﺁﻥ

ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺯ ﺷﺪ.. ﺑﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪ، ﺰ ﺑﺮﺍ

ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ ﺑﺎ ﺭﻓﻖﻫﺎﺶ ﺑﺎﺯﻯ ...!

ﺎﺩﺵ ﺭﻓﺖ ﺩﺸﺐ ﺷﻔﺎﻋﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ !

ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺗﺎ ﻏﺮﻭﺏ ﺑﺎﺯ ﺮﺩ ...

ﻏﺮﻭﺏ ﺑﻪ ﺭﻓﻘﺶ ﻣﺤﻤﺪ ﻔﺖ : ﻣﻦ ﺍﻣﺸﺐ ﺑﺎﻢ

ﺧﺎﻧﻪﺗﺎﻥ؟

ﺩﻭﺳﺘﺶ ﻔﺖ : ﻧﻪ ﺭﻓﻖ، ﺪﺭﻡ ﺭﺍﻫﺖ ﻧﻤﺪﻩ، ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ

ﻫﻢ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ ﺭﺍﻩ ﻣﺪﻩ !

ﺑﻪ ﺁﻥ ﻔﺖ : ﺣﺴﻦ ﺍﻣﺸﺐ ﻣﻦ ﺑﺎﻢ ﺧﺎﻧﻪﺗﺎﻥ؟

ﻔﺖ : ﻧﻪ ! ﻧﻨﻪ ﻣﺨﻮﺍﻫ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﻣﻦ ﺭﺍ ﺑﺸﻪ؟ !

ﻫ ﺲ ﺑﻪ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﺍ ﻧﺒﺮﺩ ﺧﺎﻧﻪﺍﺵ ..!

ﺑﺎ ﻏﺼﻪ ﻭ ﺗﺮﺱ ﻧﺎﻩ ﺮﺩ ﺑﻪ ﺩﺭِ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎﺩﺭﺵ ...

ﺭﻓﺖ ﻃﺮﻑ ﺧﺎﻧﻪ ... ﺎﺭ ﻨﺪ ﺭﺍﻫ ﺩﺭ ﻧﺪﺍﺭﻩ !

ﻫﺮ ﺩﺭ ﺯﺩ ... ﻣﺎﺩﺭ ﺍﺻﻼً ﺸﺖ ﺩﺭ ﻧﺎﻣﺪ ...

ﺍﻦ ﺻﺤﻨﻪ، ﻣﻦ ﺭﺍ ﺁﺗﺶ ﺯﺩ ... ﺩﺪﻡ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎﻻ

ﺸﺖ ﺑﺎﻡ .. ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺎﻻ ﺮﻪ ﻣﻨﺪ ..

ﺑﻪ ﺩﺭ ﺎﻦ ﺮﻪ ﻣﻨﻪ ..

ﻣﺎﺩﺭ ﺑﺮﺍ ﺑﻪ .. ﺑﻪ ﺑﺮﺍ ﺧﺎﻧﻪ ..

ﺑﻪ ﻧﻤﺩﺍﻧﺪ ﻣﺎﺩﺭ ﻘﺪﺭ ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﻩ ..

ﺎﺭﺵ ﻛﻨﻪ ﺑﺎﻷﺧﺮﻩ ﻭﻗﺘﻰ ﺁﺩﻡ ﻧﻤﻴﺸﻪ؟ !! ..

ﺩﺪﻡ، ﺑﻪ ﺭﻭ ﺷﻤﺶ ﺧﻮﺍﺑﺪ .. ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺭﺍ ﺭﻭ ﺧﺎ

ﺬﺍﺷﺘﻪ !

ﺍﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﺮﺩ ﺑﻪ ﻧﺎﻟﻪ ﺯﺩﻥ ...

ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﺭﺍ ﺩﺪ . ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺗﺤﻤﻞ ﻨﺪ ..

ﺩﻭﺪ ﺎﻦ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﺮﺩ.. ﺑﻪ ﺭﺍ ﺑﻐﻞ ﺮﺩ .. ﺍﻦ

ﺧﺎﻫﺎ ﻭ ِﻞﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺎ ﺮﺩ ...

ﺑﻪ ﻪ ﻤ ﺁﺭﺍﻡ ﺷﺪ ..

ﻔﺖ : ﻣﺎﺩﺭ؟

ﻔﺖ : ﺟﺎﻧﻢ ...

ﻔﺖ : ﻣﺎﺩﺭ، ﻣﻦ ﺍﻣﺸﺐ ﺰ ﺭﺍ ﻓﻬﻤﺪﻡ ﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ

ﻧﻤﻓﻬﻤﺪﻡ ..

ﻔﺖ : ﻣﺎﺩﺭ، ﺭﺍ ﻓﻬﻤﺪ؟ !!

ﻔﺖ : ﻣﺎﺩﺭ ﺟﺎﻥ، ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺩﺮ ﺁﻣﺪﻡ ﺧﺎﻧﻪ، ﻏﺬﺍ ﻧﺪﻩ ..

ﺷﻼﻗﻢ ﺑﺰﻥ.. ﺍﺯ ﻏﺬﺍ ﻣﺤﺮﻭﻣﻢ ﻦ .. ﺍﻣﺎ ﻣﺎﺩﺭ، ﺩﻪ ﺩﺭ ﺭﺍ

ﺑﺮﻭﻢ ﻧﺒﻨﺪ ..

ﻣﻦ ﺍﻣﺸﺐ ﻓﻬﻤﺪﻡ ﺟﺰ ﺩﺭ ﺍﻦ ﺧﺎﻧﻪ؛ ﺧﺎﻧﻪﺍ ﻧﺪﺍﺭﻡ .

ﺧﻠ ﺷﺒﻪ ﺣﺎﺖ ﻣﺎﺳﺖ.

ﺍﻣﺸﺐ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﻢ

ﺧﺪﺍﺎ، ﻫﺮ ﺎﺭ ﻣﺨﻮﺍ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﻦ

ﻭﻟ ﺍﺯ ﺩﺭﺎﻫﺖ ﺭﺩﻣﻮﻥ ﻧﻦ.

ﺧﺪﺍﺎ، ﻣﺎ ﺟﺰ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﺗﻮ، ﺧﺎﻧﻪ ﺩﺮ ﻧﺪﺍﺭﻢ